ບັນດາຊຸມຊົນພວມຜະເຊີນກັບສິ່ງທ້າທາຍຈາກການປ່ຽນແປງສະພາບພູມອາກາດ ເປັນຕົ້ນແມ່ນ ບັນຫາໄພນ້ຳຖ້ວມ ແລະ ໄພແຫ້ງແລ້ງ ທີ່ນັບມື້ນັບທະວີຄວາມຮຸນແຮງຂຶ້ນ, ເຊິ່ງສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ການດຳລົງຊີວິດ, ລະບົບນິເວດ ແລະ ພື້ນຖານໂຄງລ່າງ, ໂດຍສະເພາະໃນເຂດທີ່ມີຄວາມສ່ຽງສູງເຊັ່ນ: ອ່າງຮັບນ້ຳເຊບັ້ງຫຽງ ແລະ ເຂດຕົວເມືອງ ເປັນຕົ້ນແມ່ນ ນະຄອນຫຼວງພະບາງ. ການທີ່ປະເທດຕ້ອງເພິ່ງພາອາໄສຂະແໜງກະສິກຳ ແລະ ປ່າໄມ້, ບວກກັບການຂະຫຍາຍຕົວຂອງຕົວເມືອງຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະ ການທຳລາຍປ່າໄມ້, ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄວາມອ່ອນໄຫວຕໍ່ຜົນກະທົບຂອງຊຸມຊົນທັງໃນເຂດຊົນນະບົດ ແລະ ຕົວເມືອງຮຸນແຮງຂຶ້ນ. ອ່າງຮັບນ້ຳເຊບັ້ງຫຽງ ເຊິ່ງກວມເອົາລະບົບນິເວດ ແລະ ການດຳລົງຊີວິດທີ່ຫຼາກຫຼາຍ, ໄດ້ຮັບຜົນກະທົບອັນສ້າງຄວາມເສຍຫາຍຈາກການປ່ຽນແປງສະພາບພູມອາກາດ. ໄພນ້ຳຖ້ວມຕາມລະດູການໄດ້ສ້າງຄວາມເສຍຫາຍຕໍ່ເນື້ອທີ່ທຳການຜະລິດກະສິກຳ, ເຮັດໃຫ້ຊຸມຊົນຕ້ອງຍົກຍ້າຍທີ່ຢູ່ອາໄສ ແລະ ເຮັດໃຫ້ພື້ນຖານໂຄງລ່າງທີ່ສຳຄັນຖືກກັດເຊາະເປ່ເພ, ໃນຂະນະທີ່ບັນຫາໄພແຫ້ງແລ້ງທີ່ແກ່ຍາວ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ປະລິມານນ້ຳຫຼຸດນ້ອຍຖອຍລົງ, ສົ່ງຜົນໃຫ້ລະບົບນິເວດເສື່ອມໂຊມ ແລະ ກາຍເປັນໄພຄຸກຄາມຕໍ່ຄວາມໝັ້ນຄົງທາງດ້ານສະບຽງອາຫານ. ໃນທຳນອງດຽວກັນ, ຕົວເມືອງຫຼວງພະບາງ ເຊິ່ງເປັນເມືອງມໍລະດົກໂລກ ໂດຍການຮັບຮອງຂອງອົງການ UNESCO, ກໍພວມຜະເຊີນກັບຄວາມສ່ຽງທີ່ສຳຄັນຈາກບັນຫານ້ຳຖ້ວມໃນເຂດຕົວເມືອງ, ເຊິ່ງສ້າງຄວາມເສຍຫາຍຕໍ່ພື້ນຖານໂຄງລ່າງ, ສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ການທ່ອງທ່ຽວ ແລະ ເປັນອັນຕະລາຍຕໍ່ມໍລະດົກທາງດ້ານວັດທະນະທຳ. ເພື່ອແກ້ໄຂສິ່ງທ້າທາຍດັ່ງກ່າວ, ອົງການສະຫະປະຊາຊາດເພື່ອການພັດທະນາ (UNDP) ໂດຍການຮ່ວມມືກັບ ລັດຖະບານ ແຫ່ງ ສປປ ລາວ ແລະ ດ້ວຍການສະໜັບສະໜູນຈາກ ກອງທຶນສິ່ງແວດລ້ອມໂລກ (GEF), ໄດ້ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ ການຄຸ້ມຄອງຊັບພະຍາກອນນ້ຳແບບເຊື່ອມສານ ແລະ ການປັບຕົວໂດຍອີງໃສ່ລະບົບນິເວດ (EbA), ເຊິ່ງໄດ້ຖືກອອກແບບມາເພື່ອເສີມສ້າງຂີດຄວາມສາມາດໃນການຮັບມືກັບໄພອັນຕະລາຍທີ່ເກີດຈາກສະພາບພູມອາກາດ ໂດຍຜ່ານການຟື້ນຟູລະບົບນິເວດ, ຍຸດທະສາດການປັບຕົວໂດຍອີງໃສ່ຊຸມຊົນ ແລະ ການປັບປຸງຮູບແບບການຄຸ້ມຄອງຊັບພະຍາກອນນ້ຳໃຫ້ດີຂຶ້ນ.