ເມືອງເຊໂປນ, ແຂວງສະຫວັນນະເຂດ, ສປປ ລາວ – ວັນທີ 2 ມີນາ 2026 – ໃນມື້ນີ້, ອຳນາດການປົກຄອງທ້ອງຖິ່ນ, ກົມຊັບພະຍາກອນນໍ້າ ແລະ ອົງການສະຫະປະຊາຊາດເພື່ອການພັດທະນາ (UNDP) ໄດ້ຮ່ວມກັນຈັດກອງປະຊຸມປຶກສາຫາລື ກ່ຽວກັບການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ ສັນຍາການອະນຸລັກລະບົບນິເວດຊຸມຊົນ (CCAs) ຂຶ້ນທີ່ເມືອງເຊໂປນ. ກອງປະຊຸມດັ່ງກ່າວເປັນຂີດໝາຍອັນສຳຄັນ ໃນປີສຸດທ້າຍຂອງການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໂຄງການຄຸ້ມຄອງຊັບພະຍາກອນນໍ້າແບບເຊື່ອມສານ ແລະ ການປັບຕົວບົນພື້ນຖານລະບົບນິເວດ (IWRM-EbA) ໃນອ່າງຮັບນໍ້າເຊບັ້ງຫຽງ ແລະ ຕົວເມືອງຫລວງພະບາງ.

ໂຄງການນີ້ໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜູນທຶນຈາກ ກອງທຶນສິ່ງແວດລ້ອມໂລກ (GEF) ແລະ ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໂດຍ ອົງການ UNDP ຮ່ວມກັບ ກົມຊັບພະຍາກອນນໍ້າ, ເຊິ່ງມີຈຸດປະສົງເພື່ອສ້າງຄວາມທົນທານຕໍ່ການປ່ຽນແປງດິນຟ້າອາກາດ ໃຫ້ແກ່ຊຸມຊົນທີ່ມີຄວາມສ່ຽງຕໍ່ໄພນໍ້າຖ້ວມ ແລະ ໄພແຫ້ງແລ້ງ. ກອງປະຊຸມໃນມື້ນີ້ ມີຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມທີ່ເປັນພາກສ່ວນສຳຄັນທັງໝົດ 35 ທ່ານ ເພື່ອທົບທວນຄືນຄວາມຄືບໜ້າຂອງການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ CCAs ໃນ 5 ບ້ານເປົ້າໝາຍ ຄື: ບ້ານແກ້ງຫົວປາ ແລະ ບ້ານແກ້ງທ່າເມະ (ເມືອງເຊໂປນ), ບ້ານສະວຶ ແລະ ບ້ານຕັງອາໄລເໜືອ (ເມືອງນອງ) ແລະ ບ້ານເມືອງໂຮງ (ເມືອງຊົນນະບູລີ).

ກອງປະຊຸມ ແມ່ນການຍົກໃຫ້ເຫັນເຖິງການປັບປຸງຊີວິດການເປັນຢູ່ທີ່ເປັນຮູບປະທຳ ເຊິ່ງໄດ້ເກີດຂຶ້ນແລ້ວໃນບັນດາບ້ານເປົ້າໝາຍ CCAs. ມາຮອດປັດຈຸບັນ, ໂຄງການໄດ້ປະສົບຜົນສຳເລັດໃນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຫຼາຍກິດຈະກຳທີ່ສຳຄັນ ກ່ຽວກັບວຽກງານກະສິກຳທີ່ທົນທານຕໍ່ສະພາບອາກາດ ເຊັ່ນ: ການສະໜອງແນວພັນເຂົ້າທ່າດອກຄຳ ທີ່ໃຫ້ຜົນຜະລິດສູງແກ່ຊາວກະສິກອນທ້ອງຖິ່ນ. ນອກຈາກນັ້ນ, ການສ້າງເຮືອນຮົ່ມປູກຜັກ ຍັງໄດ້ກາຍເປັນແຫຼ່ງອາຫານປະຈຳວັນ ແລະ ສ້າງລາຍຮັບເສີມ ໃຫ້ແກ່ທຸກຄອບຄົວໃນບ້ານ. ສິ່ງສຳຄັນແມ່ນ ເຮືອນຮົ່ມເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ເປັນບ່ອນຮອງຮັບທີ່ສຳຄັນ ເພື່ອຄໍ້າປະກັນສະບຽງອາຫານ ໃນໄລຍະລະດູຝົນ ແລະ ໄລຍະທີ່ເກີດໄພນໍ້າຖ້ວມໜັກ.

ໃນກອງປະຊຸມ, ທ່ານ ຮິໂຣກິ ມາຣູໂນະ (Mr. Hiroki Maruno), ຜູ້ຕາງໜ້າອົງການ UNDP ແລະ ປະທານຮ່ວມຂອງກອງປະຊຸມ ໄດ້ເນັ້ນໜັກເຖິງຄວາມເຊື່ອມໂຍງທີ່ສຳຄັນ ລະຫວ່າງການຟື້ນຟູສິ່ງແວດລ້ອມ ແລະ ຄວາມກ້າວໜ້າຂອງຊຸມຊົນ ໂດຍທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ:
"ຈຸດປະສົງຫຼັກຂອງສັນຍາການອະນຸລັກລະບົບນິເວດຊຸມຊົນ ແມ່ນເພື່ອແນະນຳທາງເລືອກ ແລະ ສົ່ງເສີມໂອກາດໃນການສ້າງຊີວິດການເປັນຢູ່ ທີ່ຕິດພັນຢ່າງໃກ້ຊິດກັບການອະນຸລັກ ແລະ ຟື້ນຟູປ່າໄມ້ທີ່ເຊື່ອມໂຊມ, ພ້ອມທັງຊຸກຍູ້ໃຫ້ຊຸມຊົນມີສ່ວນຮ່ວມໃນການສ້າງຄວາມທົນທານຕໍ່ການປ່ຽນແປງດິນຟ້າອາກາດ."

ເພື່ອເປັນການຕອບຮັບຕໍ່ແນວຄວາມຄິດດັ່ງກ່າວ, ທ່ານ ປະທານຄະນະກໍາມະການປົກຄອງເມືອງເຊໂປນ ເຊິ່ງເປັນປະທານຮ່ວມຂອງກອງປະຊຸມ ກໍໄດ້ເນັ້ນໜັກເຖິງລັກສະນະການຮ່ວມມືກັນໃນການປົກປັກຮັກສາສິ່ງແວດລ້ອມ ເຊັ່ນກັນ:
"ການອະນຸລັກລະບົບນິເວດ ບໍ່ແມ່ນໜ້າທີ່ຂອງພາກສ່ວນໃດສ່ວນໜຶ່ງ, ແຕ່ແມ່ນຄວາມຮັບຜິດຊອບຮ່ວມກັນ. ດ້ວຍການເຂົ້າຮ່ວມຢ່າງພ້ອມພຽງຂອງທຸກພາກສ່ວນໃນມື້ນີ້, ພວກເຮົາຈະສາມາດຖອດຖອນບົດຮຽນທີ່ດີ ແລະ ຊອກຫາທາງອອກໃຫ້ແກ່ບັນຫາຄົງຄ້າງຕ່າງໆ ໄດ້ຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ."

ສິ່ງສຳຄັນທີ່ສຸດ, ຂະບວນການປຶກສາຫາລືໃນຄັ້ງນີ້ ແມ່ນໃຫ້ຄຸນຄ່າຢ່າງເລິກເຊິ່ງຕໍ່ມຸມມອງຂອງທ້ອງຖິ່ນ. ບັນດາຜູ້ຕາງໜ້າຊຸມຊົນ CCAs ແລະ ອົງການຈັດຕັ້ງສະຫະພັນແມ່ຍິງ ໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມຢ່າງຫ້າວຫັນ ເພື່ອລາຍງານສະພາບຕົວຈິງ ແລະ ສະເໜີກິດຈະກຳໃນຕໍ່ໜ້າໂດຍກົງ, ເຊິ່ງຮັບປະກັນວ່າການແຊກແຊງຕ່າງໆ ຈະສອດຄ່ອງກັບຄວາມຕ້ອງການທີ່ແທ້ຈິງຂອງຊຸມຊົນ. ພາຍຫຼັງການປຶກສາຫາລື ແລະ ການລົງສຳຫຼວດຢ່າງລະອຽດໃນທຸກບ້ານເປົ້າໝາຍ, ຊ່ຽວຊານດ້ານ CCAs ໄດ້ກຳນົດແຜນວຽກໃນໄລຍະຕໍ່ໄປ ເພື່ອຮັບຮອງໃນກອງປະຊຸມ. ກິດຈະກຳໃນຕໍ່ໜ້າຈະສຸມໃສ່ການສົ່ງເສີມກະສິກຳແບບຍືນຍົງ ໂດຍການສະໜອງແນວພັນຜັກເພີ່ມເຕີມ ແລະ ຈັດຊຸດຝຶກອົບຮົມການຜະລິດຝຸ່ນຊີວະພາບ. ເພື່ອເປັນການສ້າງລາຍຮັບທີ່ຫຼາກຫຼາຍ, ໂຄງການຍັງຈະສົ່ງເສີມການຜະລິດດອກແຂມສຳລັບເຮັດຟອຍ ເພື່ອສ້າງແຫຼ່ງລາຍຮັບທາງເລືອກໃໝ່ ແລະ ສະໜັບສະໜູນການດຳລົງຊີວິດປະຈຳວັນຂອງຊຸມຊົນຢ່າງເຕັມສ່ວນ.

ຈຸດປະສົງຫຼັກ ແລະ ບົດສະຫຼຸບ ຈຸດປະສົງຫຼັກ ແລະ ຫົວຂໍ້ສົນທະນາຂອງກອງປະຊຸມ ແມ່ນສຸມໃສ່ 3 ວຽກງານຕົ້ນຕໍຄື: ໜຶ່ງ, ຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມໄດ້ທົບທວນຄືນຄວາມຄືບໜ້າ ແລະ ຜົນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດວຽກງານ CCAs ໃນ 5 ບ້ານເປົ້າໝາຍໃນໄລຍະຜ່ານມາ. ສອງ, ກອງປະຊຸມໄດ້ອຳນວຍຄວາມສະດວກໃນການແລກປ່ຽນບົດຮຽນ ເພື່ອໃຫ້ພາກສ່ວນກ່ຽວຂ້ອງໄດ້ແບ່ງປັນປະສົບການ, ຂໍ້ສະດວກ, ຂໍ້ຫຍຸ້ງຍາກໃນພາກສະໜາມ ແລະ ຮັບຟັງຄຳຄິດເຫັນໂດຍກົງຈາກຂະແໜງການທ້ອງຖິ່ນ. ສຸດທ້າຍ, ກອງປະຊຸມໄດ້ສຸມໃສ່ການວາງແຜນໃນຕໍ່ໜ້າ ໂດຍກຳນົດທິດທາງທີ່ສາມາດປະຕິບັດໄດ້ຈິງ ເພື່ອຮັບປະກັນຄວາມຍືນຍົງຂອງການອະນຸລັກລະບົບນິເວດຊຸມຊົນ ແລະ ສ້າງຜົນປະໂຫຍດສູງສຸດໃນໄລຍະຍາວໃຫ້ແກ່ພໍ່ແມ່ປະຊາຊົນ.

ກອງປະຊຸມປຶກສາຫາລືຄັ້ງນີ້ ໄດ້ຢໍ້າຄືນເຖິງຄວາມມຸ່ງໝັ້ນຢ່າງແຮງກ້າ ແລະ ຕໍ່ເນື່ອງ ຂອງລັດຖະບານ ສປປ ລາວ, ຊຸມຊົນທ້ອງຖິ່ນ ແລະ ບັນດາຄູ່ຮ່ວມພັດທະນາສາກົນ ໃນການປົກປັກຮັກສາລະບົບນິເວດໃນອ່າງຮັບນໍ້າເຊບັ້ງຫຽງ. ອົງການ UNDP ມີຄວາມມຸ່ງໝັ້ນທີ່ຈະສ້າງອະນາຄົດທີ່ທົນທານ ແລະ ຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງຍິ່ງຂຶ້ນສຳລັບ ສປປ ລາວ ໂດຍການສ້າງພື້ນຖານໃຫ້ແກ່ການພັດທະນາທີ່ມີຄວາມໝາຍ ແລະ ຍືນຍົງ. ທຸກໆເງິນທຶນທີ່ໄດ້ລົງທຶນໄປ ຈະເຮັດໜ້າທີ່ເປັນຕົວກະຕຸ້ນ ເພື່ອປ່ຽນແນວຄວາມຄິດທີ່ກ້າຫານ ໃຫ້ກາຍເປັນວິທີແກ້ໄຂທີ່ເປັນຮູບປະທຳ ແລະ ສາມາດກຸ້ມຕົນເອງໄດ້, ເຊິ່ງຈະເປັນການສ້າງຄວາມເຂັ້ມແຂງໃຫ້ແກ່ຊຸມຊົນ, ປັບປຸງຊີວິດການເປັນຢູ່ ແລະ ຊຸກຍູ້ການເຕີບໂຕໃນໄລຍະຍາວ. ຄວາມມຸ່ງໝັ້ນນີ້ ບໍ່ພຽງແຕ່ສ້າງຜົນກະທົບໃນໄລຍະສັ້ນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເປັນການສ້າງແຮງຊຸກຍູ້ສຳລັບການສະໜັບສະໜູນໃນວົງກວ້າງ, ເປີດໂອກາດໃໝ່ໆ, ສ້າງລະບົບ ແລະ ຂີດຄວາມສາມາດທີ່ຈຳເປັນ ເພື່ອຮັບປະກັນໃຫ້ການພັດທະນາສາມາດສືບຕໍ່ກ້າວໜ້າໄປໄດ້ ແມ້ວ່າໂຄງການຈະສິ້ນສຸດລົງແລ້ວກໍຕາມ.